Trip to Turkey    

Marmaris 
12 t/m 19 oktober 2003

Strand aan de baai van Marmaris

Via vakantieknallers  vonden we een prachtige aanbieding voor een herfstvakantiereisje naar Marmaris aan de Egeïsche Zee in Turkije.
8 dagen op stap, vliegen met een Turkse charter en een tweekamerappartement op bijna 2 km van de kust. Totale kosten voor twee personen, inclusief luchthavenbelasting 358 euro.

We vertrokken zondagavond 12 oktober 's avonds om 22.15 vanaf Schiphol naar Dalaman. In Dalaman moesten we nog even een visum bemachtigen, kosten 10 euro. Een leuk plakkertje en een stempeltje in je paspoort en ja hoor ...alles op schema!
Daarna met de bus naar ons appartement in Marmaris, een tochtje van anderhalf uur, euh ... minstens, want je moet onderweg ook die andere passagiers de gelegenheid geven om ergens uit te stappen, nietwaar? Wij zaten als laatsten nog in de bus, enfin Turkse tijd, 't is er een uurtje later,  5 uur 's morgens konden ook wij ons bed in.

De pittoreske haventjes

Drie uurtjes later er weer uit en direct maar een Engels ontbijt voor iets meer dan 2 euro pp en dan plannen maken voor de komende dagen: vandaag, maandag, willen we  op de mountainbike de stad in, het strand en de boulevard opzoeken, morgen op zo'n 100 cc scootertje wat verder de omgeving verkennen. Woensdag gaan we een dagje de zee op, een beetje luieren en zonnen op een deckchair, van plastic, natuurlijk.
Voor het scootertje betalen we 18 euro per dag, de boottocht kost ons 10 euro pp, ... later hoorden we dat het ook voor 5 euro geboekt had kunnen worden, als we wat langer gezocht zouden hebben naar concurrerende maatschappijtjes, er zijn er tientallen. En de boottrip is inclusief een lunch!

Op de fiets is het heel gemakkelijk de stad te verkennen, het barst er van de eettentjes, goud- en zilverwinkeltjes, we ontdekken een overdekte bazaar en natuurlijk de unieke boulevard met palmbomen, restaurantjes, de echt dure hotels, internetcafés, barretjes en vele, vele terrasjes. We fietsen naar de grootste jachthaven in Turkije, in  Marmaris dus en we boffen, het is vandaag bloody hot.
Het strand is niet mooi wit, eigenlijk bijna zwart, maar gelukkig is de zee  werkelijk blauwer dan blauw.

's Avonds eten we in ons appartement, kebab, ja we zijn in Turkije, dus kebab, kosten voor twee personen met een pilsje 17 euro. Echt duur is het niet, euh, nog niet!
Dan nemen we een buitenlands borreltje: één whisky en één bailey, samen 10 euro! Ja, dat is andere koek.

Panorama Içmeler

De boottocht over de plas voor Marmaris is wel aardig, tenminste als je van "stilliggen op een deckchair" houdt. We mogen een paar keer zwemmen, maar voor mij duurt die tocht eigenlijk een paar uur te lang. De baas zelf, Ali Baba, doet overigens flink z'n best zichzelf nog rijker te maken door ons regelmatig te voorzien van ijs en drankjes. En hij is constant bezig ons te entertainen, vangt terloops nog een tweetal octopussen en doet spelletjes met zijn publiek en op de achtergrond klinkt krakend geluid uit een speaker, ... ik denk een aantal lokale musici.  

   

Rotsen dus ...

Gewoon genieten, toch?

Op donderdag vertrekken we met  scooter nummer 2. In de eerste hebben we het vertrouwen verloren. Maar na een uurtje testrijden ruilen we ook dit exemplaar in , we gaan door op scooter nummer 3.

We willen naar de andere kant van de baai. Ook dit scootertje heeft z'n beste dagen gehad, 't is ook al naseizoen tenslotte, maar we komen er en we ontdekken prachtige panorama's en wat belangrijker is, we vinden een pittoresk strandje, een paar stoelen, een hangmat boven zee en als decor een enorm rotsblok en een heerlijke Turkse moeke die in haar uppie een soort privé restaurantje drijft. Ze spreekt geen woord Engels en wij geen woord Turks, maar ze begrijpt dat we zin in wat hebben en ze brengt bier en tagliatelle. Kijk, dat is toch gemakkelijk, nietwaar? Wat een vriendelijke mensen, wat een gastvrij land.

Dorpentocht ...

Op vrijdag maken we een jeepsafari. Nou ja, ik had de routes van die jeeps eens bekeken en ze rijden gewoon allemaal achter elkaar aan. Wij besluiten de tocht te maken op ons 3de scootertje. We zijn net buiten Marmaris of we hebben al een ontmoeting met de politie. STOPPEN! Pech, geen helm op, dus 20 euro boete. In Marmaris mag je wel rijden zonder helm, daarbuiten dus niet. Ook bleken de verzekeringspapieren verlopen te zijn. Eerst moesten we het ding achterlaten, maar even later streek hij met z'n hand over z'n grote Turkse hart en mochten we de tocht voortzetten.

We komen in prachtige originele dorpjes, drinken Turkse thee, eten Turkse broodjes, bekijken dorpsmoskeeën, rijden langs werkelijk prachtige baaien, we vinden watervalletjes, ...  het zijn niet de Niagarawaterfalls, we rijden uren door het stof op onbestrate laantjes. We worden onthaald als koningen in cafeetjes, waar de lokale bevolking direct een tafeltje vrij moet maken van de uitbater voor zijn nieuwe vrienden. Wij willen dat niet, maar keus hebben we niet.
Die zandpaden die we volgen staan niet op het kaartje dat we hebben en nadat uiteindelijk tien mannen van deze plaatselijke kroeg de kaart bekeken hebben, op de kop gedraaid, in grote discussies geraakten, weet tenslotte één ons te vertellen dat we gewoon de weg moeten vervolgen. Enne, ja hoor, we hebben het goede pad weer gevonden.

Niet de Niagarafalls

Een 8-daagsreisje is kort. We besluiten op zaterdag weer naar het strand te gaan. We huren een waterscooter. Na enig afdingen, het valt niet mee, de man heeft wel twee waterscooters, maar ook 5 kinderen die moeten eten, worden we het eens over de prijs. We mogen elk tegelijkertijd 15 minuten op de spiksplinter nieuwe waterscooters. Hij noemt ze "formidabele jetski's". We betalen 50 euro, ahum ... Maar het is voor ons de eerste keer en die dingen lopen 90 km per uur, dus dat is gewoon heerlijk, toch? En op het water is dat best snel hoor.

Watersportmogelijkheden in Marmaris

Op zondag, ja, de laatste dag, is het 's morgens inpakken. We hebben natuurlijk veel te veel meegenomen en het meeste echt niet gebruikt. Nog effe op de scooter naar de zee, nog effe naar de bazaar, nog een laatste blik over de schitterende baai, een laatste drankje.
Maar de bus die ons naar het vliegveld moet brengen is laat, ... en het vliegtuig, ja hoor, delayed!
Op de terugreis belandden wij op de allerlaatste stoelen, bijna 4 uur gezeten met mijn knieën in m'n nek, dan wel met de benen effe buiten boord, ja, het was even afzien, maar ja. 5 uur 's morgens waren we thuis en in bed en om 7 uur er weer uit, ... weer aan het werk, ahum, ja, dat was ook effe afzien.

 

Maar Turkije, Marmaris, heeft op ons een onvergetelijke indruk gemaakt.