Sharm  el  Sheikh

                       
kaart van de Sinai

We willen deze keer graag naar de Rode Zee en naar Cairo, een beetje snorkelen en natuurlijk naar de Cheops, een van de drie wereldberoemde piramides van Gizeh. Via D-reizen boeken we een reis bij Skytours, kosten € 499, all inclusive, iets met 5-sterren super de luxe. Een zogenaamde 8-daagse reis in de herfstvakantie.  

En we hebben alles gezien wat we wilden zien en we kregen nog meer dan we hadden verwacht zoals een snipverkoudheid tijdens de Sinaïreis door het extreme enthousiasme van brullende airco’s en een overdadige buikloop door actieve niet gewenste bacteriën in een welriekende voedselketen van wel 100 meter in een van de buffetten. 

Uiteindelijk moesten we door overboeking een dag vervroegd terug en dat was niet zo erg geweest, als we tenminste op tijd waren vertrokken. Helaas had ook dat eerste toestel op de heenweg al de nodige vertraging en zodoende hadden wij slechts de mogelijkheid om wel 5 nachten te slapen in een uiterst comfortabel bed, … en dat terwijl het nog steeds volgens de kleine lettertjes een 8-daagse reis betrof. Het zal wel het voordeel van een Egyptische charter zijn dat je niet al te lang het geluk hebt om lang van zo’n reis te genieten. Tijdens de vluchten met die Egyptische toestellen word je bovendien getrakteerd op in plastic verpakt voedsel, dat nog dateert uit de tijd van de farao’s zelf, u begrijpt dus dat het een zeer authentieke reis is geworden.

Mocht u enig cynisme in bovenstaande zinnen opmerken, dan moet ik u teleurstellen, de rest van de reis voldeed aan (bijna) alle verwachtingen. 

Na een avondje wachten op Schiphol en een aansluitende nachtvlucht waren we precies op tijd om  te genieten van het ontbijt in het enorme resort in Sharm el Sheikh. Ongeschoren de keuze kunnen maken uit wel 9 variaties in gebakken eieren maakt toch wel zeer veel goed, nietwaar?  

                       

 

 

 

 

 

 

De eerste voetstappen

Bij onze kamerwensen hadden we aangegeven dat we wel verrukt zouden zijn als de kamer verrijkt zou zijn met uitzicht op de Rode Zee. Nou, voor dat uitzicht moesten we dan in eerste instantie na het verlaten van onze kamer eerst wel even 10 minuten  wandelen. We gingen eens kijken wat mogelijk was. En na twee uur intens overleg, diverse telefoontjes met allerlei uniformpjes, bleek het opeens totaal geen probleem, zelfs een nog veel grotere, veel luxere kamer die eigenlijk ook duurder was, werd ons gratis aangeboden, een kamer op steenworpafstand van die prachtig blauwe, Rode Zee. Helemaal oké!   

 

 

 

 

 

 

 

En na een gratis drankje, en nog een, maken we aan het einde van deze middag onze eerste duik, nou ja, het blijft bij snorkelen, in het glasheldere koele water. En al na een paar minuten zien we miljoenen vissen in alle kleuren van de regenboog, die ons hebben opgewacht. Wat een onderwater-welkom, een safari langs de koraalriffen in de Rode Zee!  

 

 

 

 

 

Dit wilden we zien, dit wilden we meemaken, … we kunnen eigenlijk wel weer naar huis! Zo indrukwekkend die eerste tocht! 

Maar we besloten toch nog maar even te blijven en maakten ook de volgende dag diverse zoektochten langs het rif. En elke tocht wordt interessanter, we zien steeds meer, steeds meer kleuren, steeds andere vissen, steeds grotere, dan weer kleinere vissen.  

 

 

 

 

 

 

We voelen ons omringd door vissen, omsingeld eigenlijk. Vissen zwemmen tegen onze maskers, begroeten ons als Hollanders.

Het rif is prachtig, we zien diverse soorten koraal en … helaas ook diverse plastic bekertjes en plastic vuilniszakken, ze zweven door die ijle blauwe waternevels …  

Vissen en plastic zakken

Wouw, gaat dat hier wel goed? Passen die Egyptenaren wel een een beetje op hun cultuurgoed?

Koraal groeit 1 cm in 20 jaar! En we zien mensen boven op het koraal staan, rustig foto’s makend. Maar er zijn ook bewakers op het strand met baywatch-fluitjes. Al te nieuwsgierige en te opdringerige snorkelaars wordt direct een lesje geleerd, … alleen kijken, alleen kijken! Genieten en bewonderen, foto’s maken oké, maar niets aanraken! Do not touch!   

En wat is er verder in Sharm el Sheikh? Wel, voornamelijk zand, veel zand. En als je niet van zand houdt, kun je ook zeggen, eigenlijk is er niets. Er staat een groot, modern, spiksplinternieuw resort en er zijn nog honderden resorts in aanbouw en verder is er niets. Zand, ja. En dat lege gevoel, die woestijn, die grote zandbak, dat is werkelijk indrukwekkend. Die oneindige leegte, toch ook die kleuren in het zand en af en toe een heuveltje, ook van zand, in de verte die bergen, vermoedelijk ook van zand en dan toch die afwisseling. Ja, wij vonden dat indrukwekkend!   

 

               

 

 

 

 

 

 

Het resort is groot, meer dan 400 kamers, meer dan 1000 gasten. Overal restaurants, overal bars, alles is gratis, zoveel je wilt. Er zijn verschillende zwembaden en alles wordt zeer netjes onderhouden. Ik kreeg er een beetje een Disneypark-gevoel, overal wordt het kleinste papiertje opgeruimd en constant worden de grasmatten besproeid en met de hand bijgeknipt. Binnen de muren van het streng beveiligde complex waan je je in een oase, aan de andere kant van de muur zie je de woestijn, slechts zand, zover het oog reikt. Het volgende object aan de horizon is dan weer een nieuwe, in aanbouw zijnd resort. Immers in Egypte staat, op nummer 1,  als inkomstenbron de grote toeristenstroom.   

Op het aangeharkte strand vind je de gratis ligstoelen en je kunt er elke dag een nieuw, schoon badlaken halen. Er rijdt een gratis busje naar een 300 meter verder gelegen baai, waar nog meer mogelijkheden zijn om werkelijk grandioos te genieten van het snorkelen in een prachtige onderwaterwereld. 

Met alweer een gratis busje kun je vervoerd worden naar Na’ama Bay. Wij vonden tegen een berg aangeleund een heerlijk plekje, café Bedoeïn, om over dit stadje te kijken. Met al die moderne neonreclames intussen het Las Vegas van de Sinaï. Maar al slurpend en lurkend aan een originele waterpijp met op de achtergrond die typerende Islamitische muziek, voel je je natuurlijk al snel thuis en op je gemak.

Het is juist in deze periode Ramadan. En dat betekent dat de moslims overdag niet eten en niet drinken.

De Ramadan duurt zo’n vier weken en het begint half oktober en duurt een maanmaand. Vooral het niet mogen drinken bij deze hoge temperaturen, het is steeds boven de 32 graden valt niet mee, lijkt me. Maar kinderen, zieken en zwangeren en jonge moeders zijn vrijgesteld van deze verplichting. ’s Avonds en ’s nachts wordt dan de schade weer ingehaald.  

We maken nog een extra tripje naar Ras Mohamed. Het is het eerste Egyptische Nationale park, al sinds 1983. Het is één van de snorkelparadijzen in de Zuid-Sinaï. Het wordt een uniek dagtochtje langs de fraaiste onderwatergebieden. Usama is onze begeleider en zowel van te voren als tijdens de zwemtochten geeft hij veel informatie over de diverse soorten vissen en de eventuele gevaren die mogelijk op de loer liggen.  

 

 

Voor iets meer dan € 10 kochten we een paar wegwerp-onderwatercamera’s en we klikten maar raak. Toen zelfs twee dolfijnen een stukkie met ons opzwommem, kon ook deze dag niet meer stuk.

Het zwemmen tussen zoveel veschillende soorten bont gekleurde, tropische vissen is adembenemend. De foto’s geven niet het gevoel weer dat ons overmeesterde, terwijl we die safari onder water maakten. Zoiets moet je echt zelf ervaren. Doen dus!  

En dit zwemt er in de Rode Zee